De Klang vun de Möllsche Markt

För all Generationen vun Möllner Göörn is dat en Töver (Zauber-) woort. Un wenn du dien groten Kinner, de al lang nich mehr in Mölln wahnt, an´t Telefoon seggst: „Du, in de nächste Woch is Möllnschen Markt“ orrer – noch leger – „ik will graad na ´n Johrmarkt“, denn kriegt se en Lengen in de Stimm un sünd op Maal wedder lütt un wöllt mit.

Man dar hett sik doch en ganzen Barg ännert. För mien Grootmudder weer bi ´n Möllschen Markt dat Best de grote Buurnball. Do kemen de Familien vun´t Land mit de Kutsch na Mölln, harren all ehr Kledaasch darbi un bruken avends eerst en Ruum inne Gastwirtschaft, wo se sik fein maken kunnen. Un denn güng dat  na´t Kolobum (Kolosseum) orrer na de Harmonie, wo dat Fieern denn richtig losgung. Un dor kunn en villicht noch ´n Bekanntschaft maken, dat weer so en Art Heiratsball. Dat weer meist op ´n Dingstag. De Kutschen stünnen denn all bi ´t „Witte Ross“ orrer bi „Thrahn ´s Gasthoff“ mit hochstellte Dießel eng bieenanner. Disse Deel vun ´n Johrmarkt weer vörbi na´n I. Krieg un as denn mehr mit Autos föhrt wöör.

To Tieden vun mien Mudder weern de Karrussells ganz wichtig. Veel Spaaß harrn se domals ok an de Bood, wo se wat rünnersmieten kunnen, hüüt heet dat „Dosenwerfen“. Över den Spröök: “Een op den Bibi, een op den Bonni, een för den Hein un een för den Jonni. Man ümmer runner mit die Zylinners!“ hett se sik noch as ole Frau amüseert.

För uns kort na den II. Krieg geev ´t de eersten „gebrannten Mandeln“. De wöörn verköfft vun Wen Sung Tse dicht neben de Post. En kunn tokieken, woans de Sweet em över ´t Gesicht lööp, wenn he de Manneln mit den Zucker bi grote Hitt in sienen Kopperkettel röhr. Mit de Tüüt in de Hand güngen wi denn to dat „Springpferdekarrussell“.

Ok hüüt is dat Eten en Hauptspaaß vun Groot un Lütt, wenn na dat Karrussellföhren noch genoog Geld darför överblifft. Villicht dröppt en je noch en leven Minschen, de dat Potmanee wedder en beten Fudder gifft.

Eenmal in mien Kinnertiet heff ik 5 Mark op ´n Johrmarkt schenk kregen, dat weer to domalige Tieden en Vermögen. Karrussellföhren kunn en för 10 orrer 20 Penn!

Hüüttodaags kannst di mit ´n 5 Euroschien meist nix leisten, wenn du to Markt kümmst.

Aver mit veel orrer ganz ahn Geld in de Tasch kannst du di freuen över de lüchen Kinnerogen op dat Kinnerkarrussell, över dat Krieschen ut dat Riesenrad, över den Duft vun Wust un Punsch, över dat vele bunte Licht  un de Musik un villicht ok över dat Wedder. Männichmaal schient ok an disse Daag de Sünn, man lever schull en sik inrichten op nattkole Daag.

Villicht draapt wi uns?

Helga Walsemann

Print Friendly, PDF & Email
KulturportalStiftung Hzgt. LauenburgKulturSommerKontaktImpressum