Endlich Fröhjohr

Dit Johr hett dat veel to lang duurt, bet de Wintertiet vörbi weer. Ümmer wedder Regen, Küll un Snee un en kunn nix in ´n Goorn anfangen!

Man nu explodeert de Natuur un wi köönt gor nich so flink kieken, dat wi beleevt, woans de Knuppen vun Büsch un Bööm opplatzt un de Natuur gröön un bunt warrt.

För mi hett dat Fröhjohr mit dree Planten to doon. An eersde Stell steiht de Slötelbloom. Fröher geev se dat in so vele Wischen, wo dat ganze Rebeet geel lüchen dee un wi as Kinner so vele plückt hebbt, dat wi de velen Stengels kuum mit de Hannen ümfaten kunnen. Dunn stünnen se ok noch nich ünner Schutz. Ton Glück heff ik hüüt vele Slötelblomen in mienen Goorn. De möögt dor so geern wassen un se vermehrt sik gewaltig!

Dicht dorneben hett sik dat Möösch in den fuchten Bodden sett un wasst dörch de annern Planten so gau, dat is nich to bremsen. Egentlich wasst dat an ´n Waldrand un laadt de Spazeergängers ton Rüken un ton Plücken in. Disse „Waldmeister“ is irgendwann in unsen Goorn inwannert un so bruuk ik för de Maibowle blotsen en Goornspazeergang to maken. De lütten Planten lüchen nu al ganz maigröön. Man alle warrt nich för de Bowle bruukt, vun welk annere plück ik lütte Struschen un häng se in mien Klederschapp, dat gifft goden Duft för mi, den de Motten nich lieden möögt.

De drütte Fröhjohrsplant hebbt wi uns vör Johrn ut den Südharz mitbröcht un in den Goorn plant. De hett sik nu al lang över 2 Quadratmeters breet maakt. Hüüttodaags kannst se ok an manche Stellen bi uns in de Natuur finnen, müsst blotsen oppassen, dat du de Bläder nich mit anner Plantenarten verwesseln deist. De Plant is nu ok al bi vele Lüüd op de Spieskoort, dat is de Bärlok, de kann en ok mennigmal op ´n Markt köpen. De rüükt un smeckt as milden Knofflok un bringt en Masse gode Saken för de Gesundheit. Kannst em op Brot eten, in Salat snibbeln, de Blöden in de Vaas stellen orrer opeten un – en feine Supp vun kaken.

Wenn dat Fröhjohr in Gang kümmt un endlich richdig dor is, un dat is nu de Fall, denn heff ik Geburdsdag un denn warrt so manch en Johr op desülvige Oort fieert:

Morrns gifft dat enen dicken Struuß Slötelblomen ut den egen Goorn (je nadem, wo wiet de Natuur kamen is), to Middag eet wi Bärloksupp (dorför heff ik en fein Rezept, de Bärlok hett dat noch jeedeen Johr schafft, in de Supp to kamen!) un denn, laat an ´n Nameddag na ´n Kaffeedrinken gifft dat de eersde Maibowle in ´t Johr.

Un dormit drinkt wi op de Gesundheit in ´t niege Levensjohr. Prost! Dat warrt sekerlich goot doon.

Helga Walsemann

Print Friendly, PDF & Email
KulturportalStiftung Hzgt. LauenburgKulturSommerKontakt