Opschrieven

Egentlich is dat ja `ne feine Saak, wenn man so ene Telefonanlaag hett. Ik kann mi noch genau erinnern an Tieden, dor harrn wi bi uns in de Schanze gorkeen Telefon. Wenn du enen Arzt nödig harrst, denn musst du in seine Praxis gahn, orrer em dor seggen, dat he bi di tuhus brukt warrt.

Hüttodags hett ja nu jeder tominst 1 Telefon. En int Fastnetz, un dorto hett jedeen Familienmitglied noch en handy orrer smartfon.

In ene fröhere Utgaav vun WiB heff ik ja all mal bannig över de „Randerscheinungen“ vun de „Wischapparate“ schimpt.

Vör en poor Daag wull ik mi bi `n Doktor en Termin geven laten. Dat leep denn so ähnlich af:

„Können Sie vormittags um 10 oder geht das auch nachmittags“?

„Dat is mi egal“, heff ik seggt.

„Also gut, denn 10 Uhr.

Geben Sie mir doch mal Ihre Telefonnummer“.

„De is  720 -46 -68“

„Gut, ich wiederhole noch mal: 72- 04- 66- 8“, keem dat vun de anner Siet.

Oha, is dat ne annere Nummer, heff ik dacht un heff mi de nebenbi mal opschreben. Ne, dat is doch miene Nummer, blots anners tosamensett.

„Wie ist denn die Vorwahl“?

Ik segg:  „040“. „Ach so, seggt se, denn sind Sie ja hier aus der Gegend.

Also, ich wiederhole noch mal die Nummer:  040- 7-204-668, stimmt die so“?

Verdori noch mal, nu bin ik total vun de Rull. De Nummer harr ik noch nie nich hört.

Also wedder opschrieben und: „ Ja, de stimmt so“.

Ik fohr ja nu demnächst in `t Utland. Wenn ik vun dor ut telefoneern will, denn bruk ik ja ok ene „Ländervorwahl“. För Düütschland is dat de +49. Man wat schall denn nu dat „Plus“ vör de 49? Ach so, dat „Plus“ steiht för 2 Nullen. Blots wenn du vun dor ut telefoneern deist, denn musst du de 0 vör de Ortsvörwahl weglaten. Man, dat is ganz schön komplezeert. Also jümmers opschrieven, denn kann man sik dat beter klor maken.

Heinrich Querfurt

 

Print Friendly, PDF & Email