Popier orrer Stoff

Dor liggt se nu all in`t Schapp. Schön glatt bügelt.

Mit Spitzenrand un ohn.

De mit Rand sünd witt un de ohn Rand sünd meist all bunt.

Jo, ik snack vun de Taschendöker ut Stoff, de ja hüüt meist utstorben sünd.

Poppier is in. Grad nu in de nattkohle Tiet, wo wedder an alle Ecken un Kanten de Snööf grassiert.  Kott seggt: : „Nu is „Tempo-Tiet“!  Egol, wer de Döker herstellt hett, alle heet eenfach „Tempo“.

De Taschendöker ut Stoff weern ja ok gräsig.

Mien Tante harr jümmers een in den Ärmel vun ehr Bluus. In den linken Ärmel.

Dat seh jümmers so ut as wenn se dor een Bizeps harr. Se harr ja ok keene Taschen in ehr Kledaasch un ok keen Handtasch.

Denn is dor noch eene Nabersch west, de hett ehr Taschendook jümmers in de Hand beholln. Un dat ok noch in de rechte. Wenn ik ehr de Hand geben schull, denn hett se jümmers mi blots twee Finger henholln. Den Middelfinger un den Wiesfinger. Gräsig. Mit de Tempos heff ik dat noch nich so belevt, man dor gifft dat annere Saken.

Wenn du Besöök hatt hest, denn kannst männigmal de Döker neben de Küssens vun den Sessel finnen. Meist allerdings verswinnt de in de Büxentasch orrer in de Handtasch.

Sehn heff ik dat ok all, dat de een orrer anner de „papiernen“ mehrfach benutzen deit. Ok wenn dat swoor is, de tosomenbackten Dinger wedder uteenanner to pulen. Dat hölt ja op un so mancheen Pruster geiht denn doch in de Hannen rin. Is ja ok nich grad schön. De Afscheed na de Fier fallt denn eben een lütt beten wat „distanzierter“ ut. Eenfach so „Tschüß denn un kamt goot na Hus“. Blots nich anfoten.

Also wenn du Stofftaschendöker benutzen deist, denn is dat nich so slimm wenn de mal bi`t Waschen in de Büxentasch blieben doot.

Wenn du aber de „Popiernen“ vergittst ruttonehmen, na, denn man goode Nacht.

Na ja, dat gifft för allns Vör- un Nadeele.

Heinrich Querfurt