Se sünd wedder dor

Wi weern in`n Wintergoorn, de Kinner un ik. Grad weer dat so harmonisch. De Kinner hebbt friedlich speelt, jeedeen in `n anner Eck. För mi weer dat de rechte Momang mi mal dat Dagblatt vör to nehmen.

Klor, dat Radel weer natürlich utfüllt, dor harr sik al een anner een över her maakt. Wenn een dor nich morgens glieks bikümmt, denn geiht dat ganz fix un dat Dings is all vergeven. Mütt  je nich ümmer dat Radel sien, in so`n Dagblatt staht je veelerlei  verscheden Saken in. Kannst di mit Politik beschäftigen orrer wat ut de Wirtschop lesen, `n poor Geschichten ut de Glamourwelt ward ok giern mal afdruckt. Na, un welke Vereen welkes Footballspeel worüm nich wunnen hett, dat kannst ok dorin nalesen.  

Wiel dat nu so schöön still weer, kannst binah seggen musenstill,  heff ik mi denn mien Spekulieriesen op de Nees sett un dat Blatt opslagen. Grad weer ik in den Kummentar indükert, dor raschelt dat so liesen. De Deern weer `t nich, de harr sik jüst `n Puzzle rutsöcht. De Jung weer`t ok nich, de bläder in`n Billerbook. Ach, weer je villicht ok gor nix, krieg di in, lees wieder.

Ja, över nich lang, denn weer dat Rascheln wedder dor, över recht wat luder würr dat nu. Forts harr ik `n legen Verdacht, ganz sachten un mit kuum bewegen bün ik opstahn. Nu wull ik dit Geraschel op den Grund gahn. Un denn seih ik se! Achtern in de Eck bi de Footliest harr se sik `n Stück Alupoppier hen trocken un wull dor nu den Rest an Schokolaad rutlicken, wonah dat woll noch rüken dee. Wat maakst denn nu, dat de Kinner dat nich spitz kriegt, woans kann ik dat denn blots anstellen? Dor hülp blots een, de Kinner müssen rut lockt warrn. An besten in`ne Köök, Appel eten oder so. De beiden seiten denn op de Kökenbank un hebbt Appelspalten kaut. Nu kunn ik mien Mann opscheuchen:   „Ik heff se seihn! Wi hebbt `n Muus in`t Huus! Bring se weg! Se sünd wedder dor.“