Auf einen Schnack
12. September 2018

Bohnen un de Folgen

Vör Johren harr mien Fründ Frank ut Kanada mi mol en Geschicht vun en Mannsminsch vertellt, de bannig geern Bohnen eet. Man jümmers wenn he kakt Bohnen eten harr, geev dat gröttere Problemen, de em so männichmal in de Klemm bröchen. Du weetst doch, wat wi fröher al seggt harrn: „Jede Bohn maakt en Toon, jede Arf en Knall!“ As he en Deern draap un ehr lieden mücht, dacht he, wenn se heiraden schullt, mööt he woll dat Eten vun kakt Bohnen opgeven. Un so keem dat ok, he höll sien Verspreken. Na de Hochtiet weer he an en Daag […]
14. August 2018

Opschrieven

Egentlich is dat ja `ne feine Saak, wenn man so ene Telefonanlaag hett. Ik kann mi noch genau erinnern an Tieden, dor harrn wi bi uns in de Schanze gorkeen Telefon. Wenn du enen Arzt nödig harrst, denn musst du in seine Praxis gahn, orrer em dor seggen, dat he bi di tuhus brukt warrt. Hüttodags hett ja nu jeder tominst 1 Telefon. En int Fastnetz, un dorto hett jedeen Familienmitglied noch en handy orrer smartfon. In ene fröhere Utgaav vun WiB heff ik ja all mal bannig över de „Randerscheinungen“ vun de „Wischapparate“ schimpt. Vör en poor Daag wull […]
18. Juli 2018

Sowat geiht nich!

Ik bruuk wieder nix as mien Ruh. Ik heff ´n heel un deel sanftmödig Charakter, dor kannst jeedeen na fragen, de mit mi to doon hett. ´N Lamm is dor noch ´n Terrier gegen. Aver wenn se mi blöd kaamt, denn kann ik ok anners. De Navers to’n Bispeel. De stellt ehr Aschemmer in de Middagsstünn an de Straat, aver jümmers bloots denn, wenn ik mi eenmal to Middagstünn henleggen do, wat selten noog vörkümmt. Man wenn ik maal ligg, denn schuuvt se ok ehr Aschemmer an de Straat. Aver, höör to, se doot dat nich, wenn ik mi jüst […]
20. Juni 2018

Rote Kirschen ett ich gern

Nu is dat wedder so wiet – Kirschentiet. Bi mi is dat benah de schönste Johrestiet. Dat ganze Johr heff ick dor all up tövt. As de Boom blühen dee, heff ick ümmerto de Ohren spitzt. Weer dor denn nu `n Brumseln in de Luft? Af un an künnst dat hörn. Un dat Ankieken von de Blütenpracht alleen weer ja all ´ne Oogenweid. Und wenn een baben ut Finster kieken dee, kunn he se ok flegen seihn, unse lütten Helper. Besünners de Plüschmoors würr gor nich mööd vun hier no dor to flegen. Gau weer de Blühtiet vörbi un denn […]
30. Mai 2018

„Bröööm, Bröööm!“

Dat is nu al en lang Tiet her – aver ik erinner mi noch akkerat do an – do kunnst du in uns Daagbläder vun en Begeevnis lesen, wat sik op uns Insel Sylt todregen harr. Op Düütschlands vörnehmste Eiland, wo en Millionär neven de anner wahnt, harr dat en ganz bööse Striet geven. De sik dor streden weren Lüüd, de ehr Naams in de Sellschop ok hüüt noch allerbest bekannt sünd. Vun gode Naverschop kannst du aver woll nich spreken, wenn se sik Wöör as „Nazi!“, „Mafia!“ un „Rasenmeiher-Brigade!“ an de Köpp smieten. Wat weer passeert? Een Keerl harr […]
9. Mai 2018

Wo büst du?

„Wo büst du?“ is jüst de Fraag, de in Düütschland an’n meisten stellt warrt. Dunnerwedder, dinkst du, wat ´n deepdinkern Volk! Dat is jo reinweg Existenzphilosophie: „Wo steihst du in’t Leven?“ Oder röppt dor een midden in de piekendüstere Nacht ´n vertwiefelt: „Wo büst du?“ Villicht speelt de Düütschen ok besünners intensiv un bit in’t hoge Öller „Blinne Koh“. Nee, „Wo büst du?“ is de Handy-Fraag Nr. 1. „Wo büst du graad?“ „Weet ok nich, allens gröön hier buten.“ „Aver du musst doch weten, wo du büst!“ Funklock. „Wat? Ik heff di nich verstahn. Segg doch wat, dammig nochmal.“ Wat […]
18. April 2018

Endlich Fröhjohr

Dit Johr hett dat veel to lang duurt, bet de Wintertiet vörbi weer. Ümmer wedder Regen, Küll un Snee un en kunn nix in ´n Goorn anfangen! Man nu explodeert de Natuur un wi köönt gor nich so flink kieken, dat wi beleevt, woans de Knuppen vun Büsch un Bööm opplatzt un de Natuur gröön un bunt warrt. För mi hett dat Fröhjohr mit dree Planten to doon. An eersde Stell steiht de Slötelbloom. Fröher geev se dat in so vele Wischen, wo dat ganze Rebeet geel lüchen dee un wi as Kinner so vele plückt hebbt, dat wi de […]
27. März 2018

Naturfan

28. Februar 2018

Fastentiet

Dor sünd se wedder, de söven Wochen ohne. Ohne wat kann sick jedeen sülvst utsöken. Dat sall je wat sien, wat so`n beten Herr över een worrn is. Villicht de Schokolad oder dat Kiekschapp oder maag sien de Computer. Wenn de för de Arbeit nutzt ward, let sick dat je nich ännern. Över wenn een denn ok noch soveel  friee Tied vör tobringt, denn is dat meist `n beten toveel.  Anfungen het dat je ganz anners. De Mann und de Kinner hebbt doran sedden und kunnen keen End bi finnen. „Kann doch nich angahn,  dat een sien  ganze Tied för […]
14. Februar 2018

En besünnere Mudder

As Mudder is en ümmer froh, wenn de egen Kinner gesund op de Welt kaamt un se dat ümmer goot geiht. Man dat versteiht sik nich vun sülven. So heff ik mi de Autorin Erna Bombeck ganz nah föhlt, as ik ehren Text „En besünnere Mudder“ in en Tietschrift leest heff. Den Text heff ik in ´t Plattdüütsche överdragen: „De mehrsten Fruuns warrt Mudder dörch Tofall, welke friewillig, welke, wieldat se mütt, un en poor ut Gewohnheit. Dit Johr warrt 100 000 Fruuns Mudder vun en behinnertes Kind! Hebbt Se al mal doröver nadacht, op welke Oort un Wies de […]
KulturportalStiftung Hzgt. LauenburgKulturSommerKontakt